चलचित्रको सफलतामा कथा, अभिनय, छायाङ्कन र ध्वनि सबैको भूमिका हुन्छ। यो लेख ती परिचित पक्षभित्रै रहेका तर पर्याप्त ध्यान नपाएका कलात्मक निर्णयहरूमा केन्द्रित छ।
मौलिक कथाको खोजी, जीवनसँग मेल खाने पात्र र कलाकारको सिर्जनात्मक योगदानले चलचित्रलाई बलियो बनाउन सक्छ। कुनै सफल ढाँचा दोहोर्याउने प्रवृत्तिले नयाँ विषय र दृष्टिकोणको खोजलाई सीमित पार्ने जोखिम हुन्छ।
संवादको भाषा, शब्द चयन र संवादभित्र लुकेको अर्थ पनि महत्त्वपूर्ण छन्। यस्ता सूक्ष्म पक्षमा ध्यान दिँदा कम स्रोतसाधन भएको अवस्थामा समेत नेपाली चलचित्रको प्रस्तुति अझ प्रभावकारी बनाउन सकिन्छ।